PEYMAN LAW

PEYMAN LAW...

نخستین فرمان وکیلپیمان زمانیوکیل دادگستریواژه‌ی «فرمان» یعنی هنجار و قاعده اما قاعده‌ای که محل نزاع است (1) اگر محل نزاع و بر سر آن همواره گفت‌وگو و اختلاف وجود نداشت، قاعده هم نمی‌شد. قاعده وقتی پدید می‌آید که کسی آن را نقض کند(2) اگر به اسطوره نگاه کنیم، وقتی الواح به یهودیان سپرده شد ، روی آن قواعدی بود که یهودیان کاملاً با آن‌ها موافق نبودند: اول موافقت نموده و پذیرفتند، بعد از ان سرپیچی نموده ، و سرانجام دوباره آن را پذیرفتند.موضوعی که در این نوشتار طرح می‌شود، برای حرفه‌ی وکالت همواره زنده و پایدار است؛ هرچند پاسخ نهایی ندارد، اما باید پیوسته درباره‌اش اندیشید.فرمان وکیل نیز چنین است. هر نسل از وکلا باید دوباره و از نو درباره‌اش تصمیم بگیرد. و شاید به همین دلیل، این فرمان هرگز کهنه نمی‌شود، چون همیشه در برابر وسوسه‌ی فراموشی ایستاده است.پیش از ورود به اصل موضوع، پنج مسئله را مرور می‌کنم که از آغاز تاریخ حرفه‌ی وکالت تا امروز با وکلا همراه بوده است؛ پرسش‌هایی که هیچ پاسخ قطعی و نهایی ندارند، اما هر وکیل ناچار است در طول عمر حرفه ای خود با آن‌ها روبه‌رو گردد.مرز میان زندگی شخصی و حیثیت حرفه‌ای: آیا وکیل بیرون از دفتر و دادگاه هم باید «مثل وکیل» رفتار کند؟ اگر در زندگی شخصی مرتکب رفتاری ناپسند شود، آیا شأن وکالتش آسیب می‌بیند؟برابری یا سلسله‌مراتب: آیا همه‌ی وکلا برابرند، یا سابقه، شهرت و جایگاه صنفی او را متمایز می‌نماید؟وکالت خدمت است یا کسب‌وکار؟ آیا وکیل در اصل خدمتگزار عدالت است یا ارائه‌دهنده‌ی خدمات حقوقی به مشتری؟آیا وکالت باید نهادی مستقل باشد یا بخشی از نظام رسمی حاکمیت؟آیا پرونده‌هایی که می‌توانند حیثیت حرفه‌ای را خدشه‌دار کنند، آرامش روانی را بر هم بزنند یا باع PEYMAN LAW...

هوش مصنوعی وجود نداردپیمان زمانی وکیل دادگستریآنچه امروز «هوش مصنوعی» نامیده می‌شود، در واقع هوش نیست، بلکه «تقلید هوش» است تقلیدی نسبتاً پیشرفته، اما هنوز بسیار دور از آن چیزی است که بتوان آن را «آگاهی» نامید.چرا می‌گویم تقلید؟ زیرا این سامانه‌ها چیزی جز مجموعه‌ای از فرایندهای محاسباتی نیستند که با داده‌هایی کار می‌کنند که توسط انسان‌ها گردآوری و طبقه‌بندی شده‌ ، اهدافشان از پیش تعیین و نتایج عملکردشان نیز توسط انسان ارزیابی میگردد. حتی در مدل‌هایی که «خود تقویت‌ شونده» تلقی می‌شوند، جهت و ملاک پاداش از بیرون مشخص میگردد ؛ بنابراین نمی‌توان گفت استقلال شناختی واقعی دارند.در اندیشه‌ی فریدریش هِگل، آگاهی در جریان تجربه پدید می‌آید: ذهن زمانی به شناخت دست می‌یابد که نتیجهٔ عمل خود را بسنجد و از فاصله ی میان خواسته و حاصل آگاه شود. از این منظر، سخن گفتن از «آگاهی» در مورد سامانه‌های تقلید هوش ، از لحاظ فلسفه‌ی ذهن مبنای محکم ندارد. آگاهی به معنای تمایزی است که ذهن میان خود و جهان قائل می‌شود، نوعی «خودارجاعی» که در ماشین‌ها دیده نمی‌شود.اِوالد واسیلیویچ ایلنکوف که که سهم بزرگی در فهم و نحوه کار و شکل‌گیری هوش دارد در پژوهش‌های خود بر رشد ذهنی کودکان نابینا و ناشنوا نشان داد که تفکر انسانی بدون آموزش و ارتباط اجتماعی شکل نمی‌گیرد و یکی از ویژگی‌های اصلی هوش واقعی، توانایی رشد بر پایه‌ی تجربه‌ی شخصی و خودآموخته است.زمانی که برای کودکان نابینا و ناشنوا، روش‌های آموزش از راه تعداد محدودی از مجراهای ادراکی طراحی شد، معلوم گردید که انسان تا چه حد نیازمند آموزش است. در واقع، چیزی در ما ذاتی نیست، جز شاید دو واکنش غریزی: مکیدن و گرفتن (چنگ زدن)همه‌ی ویژگی‌های دیگر آموختنی‌اند.اما هوش چگ PEYMAN LAW...